# ตัวจับเวลาโปรดักชันสำหรับงานอีเวนต์และโชว์สด หนึ่งห้อง ห้ามุมมองซิงก์กัน: ตัวจับเวลาโปรดักชันพร้อมรันดาวน์ คิวช่วงสรุป ข้อความถึงเวที และรายชื่อสดของทุกจอที่เชื่อมต่อ Production timer คือนาฬิกาที่โชว์สดวิ่งอยู่บนมันจริง ๆ: นับถอยหลังที่ศิลปินเห็น [รันดาวน์](https://maestrotimer.com/th/articles/run-of-show)ที่ทีมงานตาม และคิวที่คอยดึงทั้งสองให้ตรงกันเมื่อกำหนดการบิดตัว มันเป็นคนละเครื่องมือกับตัวจับเวลาในครัวที่แค่ตัวเลขใหญ่ขึ้น — งานของมันคือการประสาน ไม่ใช่แค่การนับ MaestroTimer ทำงานนี้ในเบราว์เซอร์ หนึ่งโชว์หนึ่งห้อง ทุกจอที่ต้องการเวลาแค่เปิดลิงก์ และคนที่คุมโชว์ควบคุมทั้งหมดได้จากอุปกรณ์ใดก็ได้ ## ตัวจับเวลาโปรดักชันต้องทำอะไรได้บ้าง โปรดักชันพลาดเรื่องเวลาในรูปแบบที่คาดเดาได้ ข้อกำหนดจึงคาดเดาได้เช่นกัน รายการ: - แสดงเวลาเดียวกันให้ทุกคน — จอเวทีกับจอห้องคอนโทรลที่ไม่ตรงกัน แย่กว่าไม่มีตัวจับเวลา - แบกรันดาวน์ ไม่ใช่แค่นับถอยหลังอันเดียว: ตอนนี้อะไรกำลังเล่น เหลือเวลาเท่าไร ต่อไปคืออะไร - เตือนศิลปินก่อนเวลาหมด แบบมองเห็นได้ โดยไม่ต้องมีผู้กำกับเวทีโบกมือ - ส่งข้อความถึงเวทีแบบเงียบ ๆ กลางช่วงการแสดง - พิสูจน์ว่าทุกจอกำลังรับสัญญาณก่อนเปิดประตู — ไม่ใช่ระหว่างการแสดงเปิด ## MaestroTimer ตอบโจทย์อย่างไร แต่ละข้อกำหนดจับคู่กับส่วนหนึ่งของห้อง การจับคู่: - ซิงก์: ทุกมุมมองแสดงห้องเดียวกัน จอผู้ชมบนเวที หน้าควบคุมในห้องคอนโทรล และโทรศัพท์ของโปรดิวเซอร์จึงตรงกันเสมอ - รันดาวน์: ตัวจับเวลามีชื่อ ผู้พูด และโน้ต — รายการอ่านเป็นลำดับการแสดง เชื่อมเข้าด้วยกันแล้วแต่ละช่วงเริ่มเมื่อช่วงก่อนหน้าจบ ตั้งเวลาตัวแรกแล้วโชว์จะเริ่มเอง - การเตือน: เกณฑ์ใกล้หมดเวลาเปลี่ยนหน้าตาตัวจับเวลาเมื่อเวลาน้อยลง ผู้พูดเห็นจากบนเวทีโดยไม่ต้องมีใครบอก - ข้อความ: โน้ตตัวหนา ใส่สี หรือกะพริบ ปรากฏข้างนับถอยหลังบนจอเวที - การตรวจสอบ: หน้าการเชื่อมต่อสดแสดงทุกอุปกรณ์ที่ต่ออยู่ — จอสำหรับผู้พูด จอ FOH แท็บเล็ตห้องรับรอง — ห้องคอนโทรลยืนยันการรับสัญญาณได้ในพริบตา ## ห้ามุมมอง หนึ่งงานหนึ่งหน้า ในโปรดักชันมีคนต่างบทบาทที่ต้องการคนละส่วนของนาฬิกาเดียวกัน แต่ละมุมมองจึงเป็นลิงก์ของตัวเอง: หน้าควบคุมสำหรับคนคุมตัวจับเวลา หน้าผู้ชมสำหรับจอเวที หน้ากำหนดการสำหรับตารางของห้อง หน้าผู้ดำเนินรายการสำหรับพิธีกรที่ส่งข้อความ และหน้าปฏิบัติการสำหรับโชว์คอลเลอร์ เพราะมุมมองเป็นแค่ URL ฮาร์ดแวร์ของสถานที่จึงเลิกเป็นปัญหา: โน้ตบุ๊กสำรองขับจอสำหรับผู้พูด แท็บเล็ตหลังเวทีแสดงกำหนดการ และโปรดิวเซอร์ทางไกลตามดูจากบ้าน การกระจายนาฬิกาหนึ่งเรือนไปทุกมุมของสถานที่ไม่ต้องเดินสาย HDMI ไม่ต้องใช้ตัวแยก SDI — เครือข่ายที่อุปกรณ์อยู่แล้วนั่นแหละคือระบบกระจายภาพ ## ช่วงที่นับถอยหลังไม่ตอบโจทย์ ไม่ใช่ทุกส่วนของโชว์จะมีความยาวตายตัว สลับตัวจับเวลาเป็นนับเดินหน้าสำหรับช่วงปลายเปิด — ถามตอบ ซาวด์เช็ก หรือความล่าช้าที่กำลังกลืน — เวลาที่ผ่านไปจะกลายเป็นตัวเลขที่มองเห็น เมื่อกำหนดการขยับสด ๆ ปรับตัวจับเวลาที่กำลังเดินจากหน้าควบคุม ทุกจอจะตามมาเอง รันดาวน์คือแผน ไม่ใช่กรงขัง ## FAQ ### ทีมงานต้องติดตั้งอะไรบ้าง? ไม่ต้องเลย ทุกมุมมองคือ URL — จอเวที โทรศัพท์ของโชว์คอลเลอร์ และโปรดิวเซอร์ทางไกล ล้วนเปิดลิงก์ในเบราว์เซอร์ นี่คือเหตุผลที่การติดตั้งในสถานที่แปลกหน้าใช้เวลาแค่ไม่กี่นาที ### ศิลปินเห็นเวลาที่เหลือของตัวเองได้อย่างไร? เปิดลิงก์ผู้ชมบนจอไหนก็ได้ที่หันเข้าหาเวที เกณฑ์ใกล้หมดเวลาจะเปลี่ยนการแสดงผลเมื่อเวลาน้อยลง การเตือนจึงเป็นภาพและอัตโนมัติ ### โชว์เดินหน้าระหว่างช่วงโดยอัตโนมัติได้ไหม? ได้ ตัวจับเวลาที่เชื่อมกันเริ่มช่วงถัดไปทันทีที่ช่วงก่อนหน้าจบ และตัวจับเวลาแบบตั้งเวลาก็เริ่มโชว์ตามเวลาที่กำหนดได้ ### จะรู้ได้อย่างไรว่าทุกจอรับสัญญาณอยู่ก่อนเปิดประตู? หน้าการเชื่อมต่อสดของห้องแสดงรายชื่ออุปกรณ์ที่เชื่อมต่อทุกตัว ถ้าจอสำหรับผู้พูดและจอล็อบบี้อยู่ในรายชื่อ แปลว่าทั้งคู่ออนไลน์ **ให้โชว์ครั้งหน้ามีนาฬิกาของจริง** — MaestroTimer ทำงานในเบราว์เซอร์: หนึ่งห้อง รันดาวน์จากตัวจับเวลาที่มีชื่อ ห้ามุมมองซิงก์กัน ควบคุมได้จากทุกอุปกรณ์ สีช่วงสรุป ข้อความถึงเวที และหน้าการเชื่อมต่อสดมาพร้อมในตัว [ลองใช้ MaestroTimer](https://maestrotimer.com)