ทางเลือกแทน Cuez สำหรับคุมเวลางานอีเวนต์และโชว์

ความต่างนี้เป็นเรื่องปฏิบัติ ไม่ใช่ปรัชญา แพลตฟอร์มคู่ควรกับที่ของมันเมื่อสคริปต์ ระบบอัตโนมัติ และเวิร์กโฟลว์กองบรรณาธิการอาศัยอยู่ข้างใน — รันดาวน์คือบ้านของงานผลิต และการคุมเวลาเป็นแค่คอลัมน์หนึ่งของมัน

ชั้นคุมเวลาคือรูปทรงตรงกันข้าม: งานผลิตของคุณมีบ้านของมันอยู่แล้ว — สคริปต์อยู่ในเอกสาร การออกอากาศอยู่ในเครื่องมือเดิม — สิ่งที่ขาดคือนาฬิกาที่ทุกคนมองเห็น นับถอยหลังบนจอ confidence ลำดับรายการสำหรับทีมงาน คิวไปยังเวที ทั้งหมดโดยไม่ต้องรับระบบกลางตัวใหม่เข้ามา

หนึ่งห้องต่อหนึ่งโชว์ ทุกพื้นผิวคือลิงก์

แกนหลัก:

• ลำดับรายการจากตัวจับเวลาที่มีชื่อ ผู้พูด และโน้ต — ใครมีลิงก์อเจนด้าก็อ่านเป็นรันดาวน์ได้
• เริ่มแบบแมนวล ตัวจับเวลาที่เชื่อมกันซึ่งพาโชว์เดินหน้าอัตโนมัติ และการเริ่มตามกำหนดเวลาที่ตั้งไว้
• โหมดนับถอยหลังและนับขึ้น สำหรับช่วงที่ตายตัวและช่วงปลายเปิด
• เกณฑ์ช่วงท้ายที่เปลี่ยนหน้าจอเมื่อเวลาใกล้หมด — คนบนเวทีเห็นคำเตือนโดยไม่ต้องมีใครเรียก
• ข้อความถึงเวที: ตัวหนา มีสี หรือกะพริบ ข้างตัวนับถอยหลัง
• ห้ามุมมองคือห้าลิงก์: ตัวควบคุม จอเวที อเจนด้า ผู้ดำเนินรายการ โอเปอเรเตอร์
• มุมมองการเชื่อมต่อสดที่แสดงทุกจอที่ต่ออยู่ — ห้องคอนโทรลยืนยันการรับสัญญาณได้ก่อนออกอากาศ

ย้อนดูโชว์สามงานล่าสุดของคุณ แล้วนับว่าเครื่องมือรันดาวน์ทำอะไรจริง ๆ บ้าง ถ้าระบบอัตโนมัติยิงกราฟิก สคริปต์อาศัยอยู่ในรันดาวน์ และทีมแก้ไขมันทั้งวัน คุณคือลูกค้าแพลตฟอร์ม — จงเทียบ Cuez กับแพลตฟอร์มอื่น

แต่ถ้าคำตอบที่ซื่อตรงคือ คนส่วนใหญ่แค่มองนาฬิกากับรายการถัดไป แพลตฟอร์มก็เป็นแค่ภาระรอบ ๆ ตัวจับเวลา ชั้นคุมเวลาบนเบราว์เซอร์ตั้งได้ในไม่กี่นาทีต่อสถานที่ — ห้องหนึ่งกับลิงก์หยิบมือเดียว — ซึ่งเหมาะกับฟรีแลนซ์และทีมเช่าที่บังคับให้ลูกค้าทุกเจ้าใช้ระบบเดียวกันไม่ได้ด้วย

ไม่ต้องย้ายอะไรเลยเพื่อประเมินตัวจับเวลา: สร้างลำดับรายการของโชว์หนึ่งงานขึ้นใหม่เป็นตัวจับเวลาที่ตั้งชื่อ เปิดจอวิวเวอร์บนจอว่างตอนซ้อม แล้วคุมจากมือถือ

มุมมองการเชื่อมต่อสดแสดงทุกจอที่ต่ออยู่ ลิงก์อเจนด้าส่งกำหนดการให้ทีมงาน และการทดลองทั้งหมดมีต้นทุนแค่แท็บเบราว์เซอร์ต่อหนึ่งจอ