Cue sheet คืออะไร?

แต่ละแถวคือหนึ่งแอ็กชัน พร้อมทุกอย่างที่ผู้ควบคุมต้องรู้

ในแต่ละคิว:

• หมายเลขคิว — ภาษากลางบนอินเตอร์คอม เรียกตามลำดับ และไม่มีการเรียงเลขใหม่กลางโชว์เด็ดขาด
• เงื่อนไขสั่งงาน — เงื่อนไขของ standby และ go: ประโยคที่พูด เวลาบนนาฬิกา หรือจุดจบของช่วง
• แอ็กชัน — สิ่งที่เกิดขึ้นแบบเจาะจง: เฟดเดอร์ตัวไหน ไฟล์ไหน พรีเซ็ตไหน
• ผู้รับผิดชอบ — ใครเป็นคนลงมือ: เสียง ไฟ วิดีโอ เวที
• หมายเหตุ — สิ่งที่อาจพลาด และต้องทำอย่างไรเมื่อมันพลาด

คอลัมน์ที่ครอบคลุมโชว์ส่วนใหญ่:

ตารางคิวงานทำงานได้เพราะธรรมเนียมของมัน คิวถูกเรียกเป็น standby แล้วตามด้วย go — standby ต้องมาก่อนมากพอให้ผู้ควบคุมพร้อม ส่วน go คือวินาทีนั้นพอดี ความหมายของหมายเลขไม่เปลี่ยนกลางโชว์ คิวที่ถูกตัดก็คงสถานะถูกตัดไว้ ไม่ใช่ไล่เรียงเลขใหม่ทั้งหมดที่ตามมา

อีกครึ่งของวินัยคือการซ้อม: รอบซ้อมแบบ cue-to-cue ที่ไล่เฉพาะจุดเปลี่ยนผ่านในตาราง โดยข้ามเนื้อหาเต็มระหว่างกลาง คิวที่ผ่านรอบ cue-to-cue มาได้ แทบไม่พลาดในโชว์จริง

ไล่ดูตารางคิวงานไหนก็ได้ เงื่อนไขสั่งงานส่วนใหญ่ล้วนอยู่ในรูปของเวลา: ตรงเวลาบนนาฬิกา ตอนจบของช่วง หรือที่เกณฑ์ก่อนหมดเวลา คิวเหล่านั้นไม่ต้องพึ่งนาฬิกาจับเวลาและเสียงตะโกนนับอีกต่อไป เมื่อจังหวะเวลาของโชว์เดินอยู่ในห้องที่ทุกคนใช้ร่วมกัน

ใน MaestroTimer ลำดับการแสดงแบกเงื่อนไขเวลาไว้เอง: ตัวจับเวลาแบบตั้งเวลาจะยิงจังหวะเปิดประตูตรงตามเวลานาฬิกา ตัวจับเวลาที่เชื่อมกันส่งต่อช่วงหนึ่งไปยังช่วงถัดไป และเกณฑ์ใกล้จบจะขึ้นคำเตือนบนจอของผู้พูดโดยอัตโนมัติ โชว์คอลเลอร์เก็บคิวที่ต้องพูดไว้บนอินเตอร์คอม อ่านสถานะของช่วงจากหน้าจอผู้ควบคุม ขณะที่ทุกจอในห้องซิงก์ตรงกันตลอด